“Zoet water is kostbaar: we kunnen er niet buiten. Het is onvervangbaar: er zijn geen surrogaten voor. En het is gevoelig: menselijke activiteiten zijn van grote invloed op de kwantiteit en de kwaliteit van het beschikbare zoete water.'
VN-secretaris-generaal Kofi Annan

Ongeveer 97 procent van het water op aarde bevindt zich in de oceanen en is te zout om als drinkwater of voor de landbouw te worden gebruikt. Slechts zo´n drie procent van het water op aarde is zoet. Maar het grootste deel daarvan is niet makkelijk bereikbaar. 68,7 % ervan zit gevangen in eeuwige sneeuw en ijs; 30,1 % ervan bevindt zich onder onze voeten als grondwater. Slechts 0,3% van het zoete water zit in de vorm van oppervlaktewater in meren, rivieren en moerassen.

In grote delen van de wereld is een tekort aan zoet water. Dat geldt bijvoorbeeld voor bijna geheel Afrika en Australië en grote delen van Centraal-Azië, maar ook voor de westelijke helft van de Verenigde Staten. Volgens het Stockholm Environment Institute woont een derde van de wereldbevolking al in gebieden waar een matig tot ernstig tekort aan water heerst. Dat zal waarschijnlijk alleen maar toenemen. De wereldbevolking groeit nog steeds en zal in 2020 rond de 7 miljard mensen bedragen. En de vraag naar water is ruim tweemaal zo snel toegenomen als de bevolking groeit.

In contrast daarmee is het wateraanbod min of meer constant. Diepere putten en nieuwe reservoirs kunnen tijdelijk verlichting brengen, maar de hoeveelheid regen die op de aarde valt blijft gelijk. Volgens de berekeningen van meteorologen is het dan ook mogelijk dat binnen 25 jaar de hoeveelheid water die iedereen tot zijn beschikking heeft is gehalveerd.

Waterschaarste heeft een enorme invloed op de gezondheid van grote delen van de wereldbevolking. Door de schaarste zijn miljarden mensen genoodzaakt om water van zeer slechte kwaliteit te gebruiken om te koken, te drinken en te wassen. Volgens schattingen van de VN wordt zo'n tachtig procent van alle ziekten en ruim een derde van alle sterfgevallen in ontwikkelingslanden veroorzaakt door verontreinigd water.

Ook in het natte en groene Nederland kan waterschaarste optreden, zoals in de zomer van 2003 opnieuw duidelijk werd. Door de langdurige droogte werd de scheepvaart op de grote rivieren ernstig belemmerd door een extreem lage waterstand, kwamen diverse elektriciteitscentrales in de problemen omdat ze niet genoeg koelwater konden oppompen en ging een deel van de oogst verloren door watergebrek.
Meer ruimte voor water is een van de oplossingen van het probleem. Door het water in tijden van overvloed op te slaan in zogenaamde waterbergingsgebieden, wordt letterlijk een appeltje voor de dorst bewaard. Dit mes snijdt bovendien aan twee kanten, want in tijden van overvloedige regenval kunnen deze gebieden worden gebruikt om tijdelijk water in op te slaan.

Het beheer van het oppervlaktewater in Zeeland is vastgelegd in de 'deelstroomgebiedsvisie Zeeland' van Provinciale Staten. In deze visie wordt vooral meer open water aangelegd voor extra berging en een klein beetje meer afgevoerd. Extra vasthouden van water in de bodem is in deze visie geen optie doordat de grondwaterstanden in Zeeland al erg hoog zijn. De deelstroomgebiedsvisie kan worden opgevraagd bij het informatiecentrum van de provincie Zeeland, tel. (0118) 63 14 00, e-mail infocentrum@zeeland.nl