Het Volkerak-Zoommeer is een randmeer met zoet water aan de oostgrens van Zeeland. Het meer ontstond in 1987 door de bouw van de Oesterdam. Door de vorming van het Volkerak-Zoommeer veranderde het voormalig getijdengebied binnen één jaar in een zoetwatermeer met een vast peil. Zo kwam een getijvrije scheepvaartverbinding tussen Antwerpen en Rotterdam tot stand, en werden de zoetwatervoorziening en de afwatering voor de landbouw gegarandeerd.

De eerste jaren leek de waterkwaliteit zich gunstig te ontwikkelen maar daarna keerde het tij. Vanaf 1994 werd duidelijk dat het niet de goede richting opgaat. De afsluiting heeft tot gevolg dat er nog maar een geringe doorstroming plaatsvindt en het water steeds voedselrijker wordt door de grote aanvoer van meststoffen vanuit de Brabantse rivieren. Dit heeft geleid tot een blauwalgenprobleem, dat de afgelopen jaren steeds nijpender is geworden.

Blauwalgen belemmeren de groei en ontwikkeling van waterplanten en maken het water troebel. Als de blauwalgen in de nazomer afsterven komen er giftige stoffen vrij, die schadelijk zijn voor mens en dier en die stankoverlast veroorzaken. In de periode waarin dit gebeurt kan er niet in het meer gezwommen worden en is het water niet geschikt voor gebruik door de landbouw. Hoe schadelijk de giftige stoffen zijn die bij afsterven vrijkomen bleek in het najaar van 2002, toen circa 5.000 watervogels als gevolg hiervan de dood vonden.

Doorspoelen van het water met meer zoet water uit de grote rivieren zou het probleem kunnen verminderen. Dat water zou echter uiteindelijk in de Westerschelde terechtkomen waar het het brakwater milieu kan aantasten. Reden dat minister Veerman van landbouw een proef hiermee in de zomer van 2003 heeft verboden. Bovendien is dit geen structurele oplossing omdat de oorzaak van het probleem, de overbemesting van het Zeeuwse zoete water, gewoon blijft bestaan. De enige duurzame oplossing is gelegen in een vermindering van de uitstoot van stikstof en fosfaat door de landbouw en de industrie.