Als kustprovincie met Vlissingen en Terneuzen als havensteden ziet Zeeland veel goederen per schip voorbijgaan, zowel via de zeevaart (zo’n 27 miljoen ton in 2002) als via de binnenvaart (14 miljoen ton). Vaste brandstoffen, aardolie en aardolieproducten maken bijna de helft uit van al die tonnen, verder gaat het om mineralen, bouwstoffen, landbouwproducten, meststoffen, metalen, chemische- en andere producten.

Van de gehele goederenstroom in Zeeland vond in 2002 35 % plaats via de weg, 30 % via de zeevaart, 33% via de binnenvaart en 2% over het spoor (dat was vóór Cobelfret). Daarbij is het aandeel binnenvaart gestegen en het aandeel wegvervoer gedaald t.o.v. 1995

Om het goederenvervoer op een duurzamer spoor te krijgen wordt gestreefd naar meer vervoer over water en spoor, dus een voortzetting van de huidige trend.

Ook al heeft Zeeland in verhouding tot andere provincies nog weinig last van overvolle (spoor)wegen, toch dienen zich ook hier knelpunten aan. De verwachting is dat door autonome groei (dus zonder richtinggevend beleid) het Zeeuwse goederenvervoer in 2010 met 50% gegroeid zal zijn t.o.v. 1995.

Zo zal naar verwachting het goederenvervoer per spoor verviervoudigen, en dat is ook wenselijk vanuit het oogpunt van duurzaamheid. Maar dat zal niet lukken op het bestaande spoor. Daarom wordt er gedacht aan een spoorboog ter hoogte van Woensdrecht richting België, en de Sloeboog, een aftakking van de Zeeuwse spoorlijn speciaal naar het Vlissingse havengebied.

De eventuele aanleg van de Westerschelde Container Terminal (WCT) zorgt alweer enkele jaren voor veel discussie in het Zeeland. De WCT is een containerkade van 2,5 km. In de haven van Vlissingen Oost, op de plaats van het huidige Kalootstrand, waar jaarlijks 1,5 miljoen containers kunnen worden overgeslagen. Voorstanders zien hierin een welkome aanvulling van de Zeeuwse bedrijvigheid, die veel werkgelegenheid met zich meebrengt, tegenstanders vrezen de overlast van met name het extra weg- en spoorverkeer , en een deel van de tegenstanders wil het Kaloot-strand niet kwijt. In de zomer van 2003 floot de Raad van State de provincie Zeeland terug bij het ontwikkelen van de WCT-plannen. De provincie heeft inmiddels besloten haar huiswerk over te doen en wil proberen de WCT alsnog te realiseren.

De provincie Zeeland heeft rond de millenniumwisseling een Actieplan Goederenvervoer Zeeland opgesteld. De aandacht in dit Actieplan  richt zich  op maatregelen en projecten waaraan in de komende jaren samen met het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties aandacht besteed moet worden. De centrale ligging in de Rijn-Schelde-Delta en de ruimteproblemen in  Rotterdam en Antwerpen en in West-Brabant bieden kansen om een plaats te vervullen in internationale logistieke ketens. Daar zijn wel  investeringen voor nodig in infrastructuur (wegen en spoorlijnen), maar ook in overslagcentra (containerterminals) en in bedrijfslocaties. De ligging op of nabij internationale corridors vergt daarnaast ook een actieve rol van overheden, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties in de samenwerking met andere regio's in de Rijn-Schelde-Delta.

De ZMF heeft met de milieufederaties van Zuid Holland, Brabant en Limburg een studie laten verrichten waarin  het goederenvervoer vanuit milieuperspectief wordt bekeken.

Hierin wordt ingezet op:

• minder, efficiënter en veiliger vervoer. Vervoer kan worden vermeden door productie en distributie te clusteren. In het Sloe en de Kanaalzone kunnen deze activiteiten worden gecombineerd. Ook kan onnodig transport worden voorkomen door bijvoorbeeld het vervoer van water (frisdranken) te vermijden en de beladingsgraad te verhogen;

• schoner, zuiniger en stiller vervoer. In sommige Zeeuwse steden zorgt vervoer op diesel voor te hoge concentraties van fijn stof. Dat vraagt om schonere voertuigen en brandstof, maar ook om lichtere en zuiniger vervoermiddelen;

• verschuiving van vracht- en bestelwagen naar schip, buisleiding en trein. Schepen zijn het meest energiezuinig en vaarwegen hebben vaak nog ruim voldoende capaciteit. In Zeeland zijn er goede mogelijkheden om de binnenvaart en de ‘short sea’ een flinke impuls te geven.
Een snelle noord-zuid autoroute dwars door de groen blauwe Delta, waar plannen voor zijn, past niet bij deze door de milieufederaties gewenste verschuiving;

• minder ruimtebeslag. Om te voorkomen dat het vervoer een nog groter beslag legt op de Zeeuwse ruimte zijn nieuwe wegen uit den boze. Daarom verdient het de voorkeur om het nieuwe N 57-trace zoveel mogelijk aan te leggen op bestaande wegen in plaats van de open ruimte met nieuw asfalt te plaveien.
De in het verleden verbroken vitale verbindingen voor plant en dier vragen om herstel. Indien er een vierbaansweg over de Braakman wordt aangelegd, kan een langere brug die als een vlonder over de natte oevers ligt zorgen voor een robuuste verbindingszone. De weg door het natuurrijke Prunjegebied op Schouwen (N 57) kan op de schop.