Het milieu is, in brede zin, onze omgeving. Dat wat ons omringt. Vanuit het perspectief van duurzaamheid bekijken we het milieu vooral als een aantal omgevingscomponenten: lucht, water en bodem. Zonder deze componenten is er geen natuur, geen voedselproductie, geen leven mogelijk.

Het ‘milieu’ is een begrip geworden omdat deze componenten door menselijk handelen vervuild en verontreinigd worden. Door deze verontreiniging wordt de kwaliteit aangetast.. Dat heeft gevolgen voor flora en fauna en de voedselproductie. Vissen gaan dood in verontreinigd water, bodemorganismen sterven af door landbouwgif, mensen worden ziek door sterke luchtverontreiniging. Hoe sterker de aantasting, hoe groter de schade.

Milieuvervuiling heeft dus zeer direct gevolgen voor duurzaamheid. Duurzame ontwikkeling is niet mogelijk zonder een goed milieubeheer, waarbij de kwaliteit van lucht, water en bodem in stand blijft of wordt verbeterd.

Lange tijd is het gebruik geweest om economische groei en milieu tegenover elkaar plaatsen. Economische groei heeft onafwendbaar milieuverontreiniging tot gevolg en dat moeten we maar accepteren, zo  was de redenering.

Nu weten we dat een goed milieu een basisvoorwaarde voor ons bestaan is. De negatieve gevolgen van de economische groei voor het milieu proberen we zo veel mogelijk te beperken. Ondanks het gegeven dat er in veel landen op dit punt in de laatste 15 jaar vorderingen zijn gemaakt, blijft milieubeheer onze aandacht vragen.

Milieuproblemen komen voor op grote en kleine schaal. Tegenover een waterverontreiniging door lozing van ongezuiverd huishoudelijk afvalwater in een poldersloot staan mondiale problemen als de uitstoot van broeikasgassen. Milieuproblemen zijn vaak ook grensoverschrijdend. Zo wordt de luchtkwaliteit in Zeeland wordt mede bepaald door industriegebieden buiten Zeeland.

Milieubeheer wordt wel gezien als een luxe, die alleen rijke landen zich kunnen permitteren.

In ontwikkelingslanden is er een duidelijke relatie tussen armoede en milieuaantasting.

Tijdens de VN-top voor Milieu en Ontwikkeling (UNCED, 1992) is een ‘Agenda voor de Toekomst’ vastgesteld waarbij duurzame ontwikkeling voor alle landen het uitgangspunt is. Afgesproken is dat rijke landen voorop moeten lopen bij het milieubeheer en dat ze arme landen moeten ondersteunen in een ontwikkelingsproces waarbij milieuschade zo veel mogelijk wordt voorkomen.

Maar ook in Zeeland staat het milieu voortdurend onder druk. Omdat overheden en bedrijven al jaren een milieubeleid voeren en steeds verder ontwikkelen is er sprake van een redelijke milieukwaliteit. Natuurlijk worden er hierbij altijd politieke en economische afwegingen gemaakt: wat vinden we aanvaardbaar en wat niet?

Verwante onderwerpen op deze website:

Klimaatverandering

Afval en grondstoffen