De landbouw is een belangrijke sector in de Zeeuwse economie en speelt daarnaast een grote rol in de invulling van het platteland. De economische positie van de landbouw staat echter al jaren onder druk, mede door internationale ontwikkelingen zoals de afbouw van Europese landbouwsubsidies. Oplossingen worden gezocht in schaalvergroting en intensivering van de landbouwactiviteiten, in nieuwe landbouwproducten (zoals zilte gewassen) en in de ontwikkeling van andere, niet-agrarische nevenactiviteiten. Deze veranderingen kunnen leiden tot een duurzamere bedrijfsvoering.

De provincie Zeeland voert een stimuleringsbeleid voor milieuvriendelijke landbouw, zoals staat omschreven in 'Groen Licht', het provinciaal milieubeleidsplan 2001-2006. Volgens dit programma moeten er in 2006 driehonderd biologische landbouwbedrijven zijn. Dat aantal moet daarna nog groeien tot vijfhonderd in 2010. De eerste doelstelling is tot nu toe nog niet gehaald: in 2005 waren er nog 'slechts' 48 (cijfers Biologica). Ook in vergelijking met andere provincies loopt de biologische landbouw in Zeeland achter. In 2005 had Zeeland samen met Limburg het laagste areaal aan biologische landbouwgrond van alle Nederlandse provincies: slechts 0,9%.

De belangrijkste biologische sector in Zeeland is de biologische akkerbouw. De meeste biologische akkerbouwbedrijven zijn geconcentreerd in Zeeuws-Vlaanderen. De grond is hier zandiger dan in de rest van Zeeland, waardoor onder meer de onkruidbestrijding gemakkelijker is. Verder is Zeeland de tweede provincie op het gebied van de biologische pluimveehouderij. Ook zijn er in Zeeland enige tientallen biologische verwerkende bedrijven, die onder andere brood, uien, fruit, eieren en vlees verwerken.

Op 1 juni 2005 ondertekende de provincie Zeeland, de ZLTO, gemeenten en een aantal andere partijen het "Zeeuws Convenant Marktontwikkeling Biologische Landbouw 2005-2006". De betrokken partijen willen de biologische landbouw stimuleren en stellen zich tot doel dat in 2010 10% van het Zeeuwse landbouwareaal biologisch beheerd moet worden.

Ook de ontwikkeling van nevenactiviteiten kan op een duurzame manier gebeuren. Voorbeelden hiervan zijn natuurgerichte recreatie (zoals landschapscampings) en agrarisch natuurbeheer (ganzenrestaurants, weidevogelbeheer, natuurvriendelijke oevers).