Duurzame ontwikkeling berust op drie peilers: ecologische, economische en sociale duurzaamheid. In een duurzame samenleving is er niet alleen zorg voor werk en inkomen (economische duurzaamheid) en het behoud van natuur en milieu (ecologische duurzaamheid), het is er ook goed leven voor iedereen. Sociale duurzaamheid is een verzamelnaam voor een reeks van kenmerken die bepalend zijn voor een veerkrachtige samenleving

Belangrijk is dat mensen zich kunnen ontplooien en hun ambities kunnen realiseren. Dat er sprake is van een brede participatie in economisch, sociaal en politiek opzicht. Dat er ook sprake is van betrokkenheid  bij maatschappelijke processen en vraagstukken. 

Sociale ongelijkheid en ongelijke behandeling van groepen in de samenleving passen niet in een duurzame samenleving. Solidariteit  en een gevoel van saamhorigheid passen daarbij wel.                                                                                                                                                                                  

Maatschappelijk bewustzijn draagt bij aan verantwoord burgerschap. Mensen moeten bereid zijn het eigen gedrag aan te passen aan de wensen van de samenleving. Dat kan ook betekenen dat we onze levensstijl en ons consumptiepatroon ter discussie stellen en aanpassen.  

Voor het welbevinden van mensen, en zeker voor de zwakke groepen in de samenleving, is zorg, veiligheid en geborgenheid in sociale verbanden van groot belang. Daarvoor is niet alleen een rol weggelegd voor de overheid en tal van maatschappelijke in stellingen, maar ook voor sociale netwerken: familie, buren, vrienden en kennissen.